 |
ZWANGER VAN EEN TWEELING maart 2003 - december 2003
Een wonder dat tot leven komt in negen maanden. Ergens in april leek dat een lange periode, maar achteraf verandert het lichaam razendsnel.
Daarom willen we laten zien hoe het lichaam in die periode verandert, en wat het met je doet.
Nog weinig te zien, maar al na 3 weken een eerste echo, vanwege twijfel over een buiten-baarmoederlijke zwangerschap. Spanning, maar
de eerste echo is een feit. Het enige dat in het OLVG te zien is, is dat het vruchtzakje op de juiste plaats zit. Twee weken later terugkomen.
Het hartje doet het, we zien het zelf op de echo.
Pas bij echo nummer 3 krijgen we de schrik van ons leven: "Ze liggen er mooi bij" sloeg niet op Tanja en de baby, maar op de twee babies in Tanja's buik.
Lachen, huilen, lachen, schrikken en blijdschap, alle emoties binnen een paar tellen. Maar het is echt waar: we krijgen een tweeling!
Pas na drie maanden maken we het nieuws aan familie en vrienden bekend. Met de echo's in de hand verspreiden we het nieuws over Brabant en de rest van het land.
We besluiten om nog lekker samen op vakantie te gaan, want dat zal er de komende jaren wel niet van komen. In augustus vliegen we naar Curacao, waar we genieten
van zon, zee en strand. Nog een paar dagen naar Bonaire en de buik van Tanja maakt een groeisprongetje. Weer terug in Nederland nog twee maanden werken, en dan verlof.
Maar wie Tanja een beetje kent begrijpt dat van echt verlof geen sprake is. De zwangerschap vordert voorspoedig en we zwemmen nog regelmatig.
Het aftellen is begonnen en ook in week 39 hebben Jut & Jul het nog steeds naar hun zin in de buik van mama.... Tot zondag 7 december, toen werden Anniek en Isa geboren in het OLVG te Amsterdam!
Hieronder een paar echo's en foto's die een overzicht geven van de zwangerschapsperiode. (klik op de foto voor een uitvergroting)
|
 |
ZWANGER VAN NR. 3 juli 2005 - april 2006
Ongelooflijk dat we vorige zomer weer zo snel in verwachting raakte. Heel blij en gelukkig dat we haar op 27 april ook daadwerkelijk in onze armen mochten sluiten.
Zomer 2005 op Sardinië leek het ons prachtig om te proberen nog een keer zwanger te worden. En geluk hadden we, want twee maanden daarna toonde de test twee blauwe streepjes: weer zwanger!
Een snelle berekening leerde dat we rond 1 mei zouden bevallen... heel dicht bij Koninginnedag, en na de gelijktijdige bevalling met Prinses Amalia was de grap al snel gemaakt... wij zouden weer een Oranje-baby krijgen.
Bij onderzoek in het ziekenhuis heeft Bram bij de echo zeer uitvoering laten kijken of er niet weer een tweeling in de buik zat.
Het bleek er duidelijk "slechts" 1 te zijn: Anniek & Isa zouden een broertje of een zusje gaan krijgen.
Het was wennen, want een eenling is een normale zwangerschap, dus geen uitvoerige begeleiding en echo's in het ziekenhuis, maar controles bij de verloskundige.
We waren toch wel gewend aan elke maand een echo... dat was nu anders, dus dan maar investeren in wat pretecho's, waar we bij 34 weken toch naar het geslacht hebben gevraagd.
Tweede Paasdag kreeg Tanja weeen om de 15 minuten. Probleem: we waren in Brabant samen met Anniek & Isa. Na overleg in alle vroegte terug naar Bussum en de verloskundige gebeld.
Die zag geen noodzaak tot opname, maar Tanja moest op bed afwachten tot de weeen intensiever werden. Dat werden ze niet, maar het duurde wel de hele dag.
Donderdag 20 april weer krampen, en de verloskundige wilde dit keer wel een CTG maken, dus in alle vroegte naar het ziekenhuis.
Daar bleek de baby onvoldoende ingedaald om met opwekking te beginnen, en mochten we weer naar huis... met controle-afspraak op 27 april.
En toen gebeurde het spontaan: midden in de nacht op de dag van Prins Willem-Alexander's verjaardag braken de vliezen!
(en er horen ook foto's bij, maar drie kinderen is drukker dan je denkt!!!)
|
 |